Goldshake Pietel

Als je de kans krijgt om met wonderboys van de internetsector bij reclamebureaus te praten, vertellen ze je allemaal hetzelfde: het domste wat adverteerders kunnen doen op het internet, is proberen hetzelfde te doen als bij andere media. Dat is nochtans precies wat ze doen als ze proberen te adverteren via banners op allerhande websites. Nog erger en pas echt vervelend is het systeem met banners die plots zo groot worden dat ze over de content komen, net terwijl je een artikel aan het lezen was. Dat is hetzelfde als wanneer een voetbalmatch drie seconden onderbroken zou worden voor een reclamespot, net wanneer Steven Defour de beslissende voorzet trapt en je niet kan zien of een andere rode duivel hem binnen kopt. Of wanneer een stuk reclame over twee alinea’s tekst in een artikel in een krant gekleefd staat. Stel je voor: een vierkantje van Belgacom pats op het hoofd van Obama op de voorpagina van De Morgen.
Pietel.be alias ‘Een scheet in een fles’ is, als je ’t mij vraagt, de beste blogsite van het land. De man erachter, Pieter Baert, beschouw ik als Een Referentie voor internetreclame. Een hoogleraar in de volop opkomende business. Een man die in cyberspace het peleton aan flarden rijdt zoals Eddy Merckx in de Tour van ’69. Als je het hem vraagt, zou hij wellicht precies hetzelfde vertellen als wat ik hierboven net geschreven heb. En toch, wat staat er momenteel op zijn blog? Een bannertje van Telenet dat zich als een verschrikkelijk vieze vlek over de hele pagina verspreidt zodra je er toevallig met je cursor over passeert. Kijk, dat vind ik nu vreemd.

7 Reacties op “Goldshake Pietel

  1. Ik heb lang gewacht en getwijfeld over banners. Iedere vorm van lelijke google adsense of andere heb ik gemeden.

    En toen kwamen de jongens van Enchante/Adhese. Eerst ging ik de banners uit de weg. Daarna hebben ze aan twee voorwaarden voldaan.

    1. Minimum aan relevantie voor de doelgroep: mensen die op het blognetwerk van Enchante/Adhese adverteren doen dat omdat ze specifiek op de bloglezers willen mikken. Veel rekrutering campagens en technologische merken. Telenet zit in de ‘digitale’ space.

    2. Het mag niet hinderlijk zijn. Geen lay-overs, page-take overs, gesponserde artikels (!), geen muziekspelende toestanden of whatever. Een ‘extendable’ is het enige wat kan. Die gaat open als je er over ‘hoovert’ en heeft een knopje om dicht te doen.

    Maar er zijn nog steeds mensen die zich daaraan storen. Ik krijg via de ads wat inkomsten (op factuur) binnen die ik aan fotomateriaal besteed. Ik ben er niet van afhankelijk, maar het is leuk.

    Met de term ‘internetreclame’ heb ik het moeilijk. Als er één ding is dat niet werkt in de interactieve / digitale wolk, dan is het old skool reclame / advertising.🙂

    Dankzij het digitale is er heel veel aandacht gekomen voor de relatie tussen merk en mens. Zo zijn we tot de conclusie gekomen dat reclame een optie is in het spectrum aan communicatiemogelijkheden. En dat je ze soms kan inzetten.

    Maar de eerste vraag is altijd: hoe maak ik mijn merk groot en kan ik mensen tot actie aanzetten. En even terugstappen van de focus op reclame, naar een merkniveau is dan nodig.

  2. Pietel, bedankt voor je boeiende reactie. Dat was ook een beetje de bedoeling: jou uit je kot lokken🙂
    Ik vind het interessant om te zien hoe je met de materie omgaat. Ik denk dat wel meer bloggers met die vraag zitten: laat ik advertenties toe op mijn blog? En zo ja, hoeveel? En op welke manier? Het is tof om van iemand met veel lezers te lezen hoe hij of zij dat aanpakt.
    Dat je wat geld bijverdient met de blog, daar vind ik niets mis mee. Integendeel, het is één van de beste van het land en voor kwaliteit mag betaald worden. Je hoeft je dan ook niet te verantwoorden wat je met dat geld doet. Of je er nu camera’s dan wel pyjama’s mee koopt, dat is none of my business.
    Al blijf ik erbij dat die advertentie van Telenet wel vervelend is. En lelijk. En je kan ze zelfs nauwelijks lezen, wanneer ze wordt uitvergroot. Hadden ze daar in Mechelen niet net een nieuw reclamebureau om daarin beter te worden?😉

  3. Brecht,

    ’t lijkt me dat je, ondanks je traditionele media achtergrond, stevig je weg aan’t vinden bent in wat bloggen is. Dit soort posts/conversaties is nu net wat me aanspreekt in blogs. En niet zozeer de ‘standing’ of gekendheid die ermee gepaard gaat.

    Toffe en persoonlijke materie, die ons ertoe aanzet om sommige zaken te herzien. Fijn om lezen. Thx

  4. Mag ik even storen, heren? Waar ik het ontzettend lastig mee heb,is met journalisten die zich kwijlend aanschurken tegen al die reclamejongetjes en marketeers. De Peter Vandermeerschjes van deze wereld.
    Brecht, make up your mind: word journalist, of blijf reclamemaker. Maar mix de twee niet dooreen.

  5. Juanita, een goede journalist probeert zich – volgens mij – te verdiepen in een bepaald aspect van de maatschappij en probeert daarover zo goed mogelijk te berichten. Voor sommige journalisten is dat ‘sport’, voor anderen ‘Wetstraat, voor nog anderen ‘buitenland’ of ‘BV’s’ of ‘wetenschap’ en ga zo maar door. In mijn geval is dat ‘media’. En bij ‘media’ hoort ‘reclame’. Als we bij kranten reclame zouden negeren, dan mogen we allemaal de boeken dicht doen. Als Peter Vandermeersch niet zoveel met marketing bezig was, dan was er anno 2009 misschien geen DS meer. En als zijn collega’s bij andere kranten dat ook deden, waren er geen kranten meer. Dat zou ik geen fijne gedachte vinden. De reclamesector is een sector als een andere, waar van alles in gebeurt, en ik vind het leuk dat ik die in de gaten mag houden en erover mag berichten.
    En de tijd dat je het ene of het andere was, is al lang voorbij. Ik zou ze straks geen eten willen geven, de grafisch ontwerpers die ook fotograferen, de kunstenaars of telecomdirecteurs die ook in muziekgroepjes spelen (cf De Mens), de onderwijzers die tijdens het weekend dj’en… In mijn geval moet je als journalist wel proberen om de grens tussen wat journalistiek is en wat reclame is goed onderscheiden. Berichten over wat in die sector gebeurt? Ja. Verhalen laten opdringen door die gladde jongens en meisjes? Neen. Never. Soms is het geven en nemen, om aan nieuws te komen, maar dat is voor pakweg Wetstraat-journalisten niet anders. Integendeel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s