Twitter for dummy’s

Twitter. Al meer dan een jaar heeft iedereen er de mond van vol. Op tweede kerstdag 2007 bracht ik een artikel in de krant, waarin ik voorspelde welke websites  in 2008 zouden doorbreken. Daartussen stond ook Twitter. Ik heb gelijk gekregen, maar toch niet helemaal. Twitter ìs everywhere. Althans, dat gevoel heb ik als ik achter mijn laptop zit, te mailen met andere bloggers of internet-wizzkids. Maar niet als ik op café met vrienden pinten ga pakken. Niemand van hen is met Twitter bezig. Soms vraag ik me af of dat komt doordat we er te oud voor zijn, dat Twitter iets voor de generatie na die van mij zou zijn. Maar dat geloof ik niet, een mens is zo oud als hij zich zelf voelt. Nèh.
Ik merk wel dat Twitter handig kan zijn. Dat je dus best maakt dat je erbij bent, dat je de techniek in de vingers hebt, want dat het een communicatiemiddel wordt waarmee zelfs nieuws te rapen valt. Maar ik raak er maar niet aan gewoon. Het lukt me niet om er verslaafd aan te worden. Omdat het me voor een stuk ook afschrikt. Voor je het weet zit je de hele dag Twitter-feeds te volgen. Dan komt er van stukken schrijven helemaal niets meer in huis.
Eindelijk heb ik daarin een gelijke gevonden. New York Times-columnist David Pogue geeft perfect weer hoe handig en onhandig Twitter kan zijn. Je leest zijn boeiend stuk hier.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s